Günün moda hapı:
Beat kuşağının yükselişi sırasında (Mary Quant'a sormalısınız, o bu konuda bir şeyler biliyor) ve hippi kültürünün ortasında eleştirinin, uyumsuzluğun ve devrimin bir işaretiydi bu.
Varsaydığı sembolizm, şüphesiz açığa çıkardığı ya da kötü niyetli bakışlardan etkilenmeden gizli bıraktığı deri kısmından daha büyüktü.
Nasıl? Neyi kastettiğimi biliyor musun?
Vay be, birisi ödevini yapmış. Çiviyi kafasına vurdun!
Bugün hakkında konuşacağız etekler, ve giyim genel olarak kadınlar tarafından. onlarınki uzunluk , modanın izlediği anlatıda çok değişkendi; neredeyse kendilerine rağmen onları etkileyen sosyal perspektifle orantılıydı.
Yirminci yüzyıla bakın, savaş sonrası yıllar olan 1920 ile 1990'lar arasındaki dönemi dikkate alın. Üç çeyrek yüzyıldan daha kısa bir sürede, tevazu algısının ve dolayısıyla bu giysilerin uzunluğunun dalgalı da olsa sayısız kez değiştiğini görebileceksiniz.
Neden tüm bu köklü değişiklikler?
Basitçe tek şartlandırıcı faktör olarak nitelendirebiliriz eğilimi ama sorunun gerçek cevabı, asıl çözümü bu olmazdı, aslında sadece en yumuşak kısmını, yüzeyini kaşımış olurduk.
Bugün size bunların kesinlikle yukarıda belirtilen tek nedene dayandırılmaması gerektiğini açıklamak üzereyim.
Bir örnek?
1926'da, "Pennsylvania Üniversitesi"nde o zamanın tanınmış "endüstriyel ilişkiler" profesörü George W. Taylor, tuhaf bir teori geliştirdi ve ekonomik çevreye tanıttı: "Etek Boyu Dizini”veya “etek indeksi”.
Basitçe ifade etmek gerekirse, borsada olumlu bir trend olduğunda, kadın elbiselerinin etek boyları kısalıp kalçalardan dizlere kadar iniyordu, oysa trend zirveye ulaşmıştı.
Kısaca hisse senedi fiyatlarına ve gayri safi yurt içi hasılaya göre kenarlar dalgalanıyordu.
Endeksin ilk kanıtı sadece üç yıl sonra, '29'un büyük balonu sırasında geldi.
Bir kadının bu kriz dönemindeki satın alma gücünü hayal edin: kalan az likiditeyle mantıksal olarak yalnızca gerekli eşyaları satın aldı.
Ve bunların arasında kıyafet yoktu.
Bu, gri ve neredeyse ayak bileklerine kadar uzanan günlük yaşamda bile artan ofis kıyafetlerine karşılık geliyordu.
Peki daha keyifli zamanlarda mı?
U dönüşü! Sonraki ekonomik patlamada gösteriş yapmak bir zorunluluktu ve bunu yapmak için yeterli para vardı.
Ve hemen kısa eteklerle, ışıltılı erkek kıyafetleriyle ve Chicago'daki bir sohbette kaçak alkolle kadeh kaldırıyor, bir swing şarkısının çılgın ritmi eşliğinde bir kokteyl içiyorsunuz.
Hikayenin ahlaki?
Giydiklerimiz pek moda değil.
Bazen ekonomiyle de ilgilidir.
Ps Profesör Taylor'ın teorisi hala yüksek oranda itibar görmektedir, ayrıca 2010'da birçok akademik doğrulama almıştır.